Het is lastig. Leven in het moment. Maar dat is precies wat Paul nu doet. Dat is OK en soms ook wel makkelijk, omdat ook vervelende ogenblikken snel vergeten zijn. Intussen probeer ik zoveel mogelijk activiteiten te bedenken. waar hij blij van wordt.
Zo gingen we gisteravond naar een feestelijke avond in het Ogterop theater in Meppel. De band speelde populaire muziek uit de jaren 60 en 70 en al snel stond de dansvloer vol.
Paul, die altijd heel aardig kon dansen, wilde uit zijn rolstoel opstaan en meedoen. Dat konden we gelukkig op tijd voorkomen. We zijn met rolstoel en al de dansvloer op gegaan.
Paul genoot enorm. Hij sprak mensen aan, deelde complimentjes uit aan de dames En ik voelde me blij.
Een half uur rijden naar huis en ik dacht nog even met hem na te praten over de leuke avond.. Maar voor Paul was de herinnering eraan al volledig verdwenen. Zo eindigde de dag toch verdrietig. Gelukkig is Paul ook dat al weer vergeten.
En ik. Ik zal moeten leren met hem mee in het moment te leven.
Miek Zorgt 
Plaats een reactie